شب در خم گیسوی تو عابر میشد / با هر نفست بهار ظاهر میشد / ای فلسفه ی شگفت ، افلاطون هم / با دیدن چشمان تو عاشق میشد .
بسوزد خانه ی لیلی و مجنون / که رسم عاشقی در عالم انداخت / اگر لیلی به مجنون داده میشد / دل هیچ عاشقی رسوا نمیشد .
سایه ها محصول پشت کردن دیوارها به آفتابند ، گستاخی دیوارها را تقلید نکنیم تا آفتابی بمانیم .
اگر دریای دل آبیست ، تویی فانوس شبهایش / اگر حرفی زدم از کل ، تویی مفهوم و معنایش .







